Jeśli szlifierka ma pracować pod lakier, wybierzcie skok 2,5 mm. Jeśli ma szybko zbierać materiał, 10 mm. Jeśli ma być jedna na stanowisko i robić wszystko po trochu, 5 mm. To odpowiedź w jednym zdaniu, a poniżej jest wyjaśnienie, dlaczego akurat tak i kiedy ta zasada zawodzi.
Czym właściwie jest skok
Szlifierka oscylacyjna, nazywana też mimośrodową, obraca tarczę i jednocześnie przesuwa ją po małym okręgu. Średnica tego okręgu to właśnie skok, podawany w milimetrach. Ruch obrotowy zbiera materiał, a ruch mimośrodowy sprawia, że ziarno nigdy nie przechodzi dwa razy tym samym śladem, dzięki czemu nie powstają koliste rysy typowe dla szlifierki rotacyjnej.
Im większy skok, tym dłuższą drogę pokonuje ziarno w jednostce czasu, więc tym szybciej ubywa materiału. Tym samym ruchem powstaje jednak wyraźniejszy ślad, który przy następnym etapie trzeba wyprowadzić drobniejszym ziarnem.
Trzy typowe wartości
| Skok | Do czego | Ubytek materiału | Ślad na powierzchni |
|---|---|---|---|
| 2,5 mm | Wykończenie, szlif międzywarstwowy, praca na lakierze | Niski | Praktycznie niewidoczny |
| 5 mm | Uniwersalnie, jedno narzędzie na stanowisko | Średni | Widoczny pod światło |
| 10 mm | Zdzieranie, wyrównywanie, usuwanie starej powłoki | Wysoki | Wyraźny, wymaga wyprowadzenia |
W naszym katalogu szlifierki z serii Dynorbital występują w skokach 2,5, 5 i 10 mm, na tarcze 125, 150 i 203 mm. Masa narzędzi mieści się w przedziale od 550 do 650 g, co przy pracy nad głową ma większe znaczenie niż moc.
Gdzie ta zasada zawodzi
Pierwszy przypadek to cienka blacha i elementy z tworzywa. Skok 10 mm przy dużej tarczy potrafi wprowadzić tyle ciepła, że materiał się odkształca albo mięknie, zanim operator zauważy problem. Na takich elementach pracuje się na 2,5 albo 5 mm, nawet jeśli teoretycznie jest to etap zdzierania.
Drugi to powierzchnie profilowane. Duży skok na wypukłości podcina krawędź, bo tarcza nie nadąża dopasować się do kształtu. Tu ratuje miękki talerz, a często lepszym narzędziem jest szlifierka ze stopą albo ręczna włóknina.
Trzeci to praca na lakierze już nałożonym. Przy szlifie międzywarstwowym nie chodzi o ubytek, tylko o zmatowienie powierzchni, żeby kolejna warstwa miała się czego uchwycić. Skok większy niż 2,5 mm przecina warstwę i odsłania podłoże.
Średnica tarczy zmienia obraz
Ten sam skok na tarczy 203 mm pracuje agresywniej niż na 125 mm, bo prędkość obwodowa na krawędzi jest wyższa. Dlatego przy dużych tarczach rzadziej sięga się po skok 10 mm, a przy małych, do detali, skok 2,5 mm bywa za wolny nawet na etapie wykończenia.
Praktyczny układ na stanowisko, które robi pełny cykl od surowego materiału do powierzchni pod lakier, to dwa narzędzia: 150 mm ze skokiem 5 mm do zdzierania i wyrównywania oraz 150 mm ze skokiem 2,5 mm do wykończenia. Jedna maszyna z wymiennym talerzem tego nie zastąpi, bo skok jest cechą mechanizmu, a nie osprzętu.
Odciąg jest częścią doboru
Przy skoku 10 mm powstaje najwięcej pyłu w jednostce czasu, więc to właśnie tam najszybciej widać, czy odciąg nadąża. Zapchana tarcza przestaje ciąć i zaczyna gładzić powierzchnię, co przy lakierze kończy się przypaleniem. Modele z przyłączem centralnym podłącza się do instalacji albo do odsysacza przenośnego.
Najczęstsze pytania
Czy skok da się zmienić w jednej maszynie?
Jaki skok do przygotowania samochodu pod lakier?
Czy większy skok oznacza większe zużycie materiału ściernego?
Szlifierki w trzech skokach znajdziecie w kategorii oscylacyjne. Jeśli nie wiecie, od czego zacząć, doradca produktowy prowadzi przez dobór w trzech pytaniach.